Rondreis door Noord-Sardinië: nuraghes, archeologische sites en Gallura

Onze rondreis startte in Arzachena, in de regio Gallura in het noorden van Sardinië. Dat is de streek met de grootste concentratie archeologische sites uit de mysterieuze nuragische beschaving, die teruggaat tot de bronstijd en ijzertijd.

De nuraghes maakten meteen indruk op ons. Deze enorme stenen torens, gebouwd zonder mortel, domineren nog steeds grote delen van het Sardijnse landschap. Oorspronkelijk zouden er meer dan twintigduizend hebben bestaan, waarvan vandaag nog ongeveer zevenduizend zichtbaar zijn. Daarnaast ontdekten we ook de “Tombe dei Giganti”, monumentale grafplaatsen met indrukwekkende rechtopstaande stenen, en de Domus de Janas, graftombes die volgens de legende verbonden waren met feeën die goud konden weven en de toekomst voorspelden.

Een van de sites die ons het meest bijbleef, was Su Tempiesu in Orune, een heiligdom gewijd aan de watercultus van de nuragische beschaving. Alleen al de wandeling ernaartoe, via een dalend pad tussen de natuur, maakte het bezoek bijzonder. De perfect uitgewerkte stenen constructie midden in het landschap gaf ons meteen het gevoel hoe belangrijk water en rituelen ooit geweest moeten zijn op het eiland.

Wat ons vanaf het begin opviel, is hoe sterk geschiedenis en landschap op Sardinië voortdurend in elkaar overlopen.

Karaktervolle verblijven maken deze rondreis door Sardinië compleet

Tijdens deze rondreis merkten we hoe bepalend de gekozen verblijven waren voor de volledige ervaring.

In het noorden verbleven we in Tenuta Pilastru, een domein vol karakter midden tussen enorme granietrotsen, geurige mediterrane vegetatie en indrukwekkende cactussen. Het hotel bestond uit verschillende kleine Sardijnse huisjes verspreid over het domein, waardoor alles heel rustig en natuurlijk aanvoelde.

Onze kamer beschikte over een eigen ingang en een privéterras waar klimplanten voor natuurlijke schaduw zorgden. De inrichting bleef sober maar bijzonder smaakvol, met artisanale stoffen, typisch Sardijns tegelwerk en zachte pastelkleuren die perfect aansloten bij de sfeer van het domein.

Ook het restaurant maakte indruk op ons. De tafels waren verfijnd gedekt met artisanale keramiek en kleine kleurrijke lampjes. De kaart bleef bewust beperkt en focuste volledig op lokale gerechten die dagelijks wisselden. Het personeel nam uitgebreid de tijd om uitleg te geven over de Sardijnse keuken en de wijnen van de regio.

Zelfs kleine details bleven hangen. Zo vonden we het jammer dat er bij het ontbijt maar één koffiemachine beschikbaar was, waardoor soms een wachtrij ontstond. Tegelijk merk je ook daar hoe verzorgd alles verder georganiseerd werd.

Het westen van Sardinië: authentieke dorpen, tradities en historische routes

Onze tweede etappe bracht ons naar Tresnuraghes, aan de westkant van Sardinië.

Hier ontdekten we een andere kant van het eiland, sterk verbonden met de geschiedenis van de Giudicati, toen Sardinië werd verdeeld in vier onafhankelijke gebieden bestuurd door “giudici”. Overal in het landschap liggen nog kleine historische kerken en kapellen verspreid tussen groene velden en glooiende heuvels.

Ook Villa Asfodeli, waar we verbleven, sloot perfect aan bij die sfeer. Deze art-nouveauvilla met roze gevel, authentieke tegelvloeren en elegante ruimtes gaf het gevoel alsof de tijd er was blijven stilstaan. Onze ruime kamer keek uit op de tuin en het verzorgde ontbijt bleef ons bijzonder bij.

Vanuit hier ontdekten we onder meer Bosa, zonder twijfel een van de mooiste dorpen van Sardinië. Via kleurrijke straatjes wandelden we omhoog richting het kasteel Malaspina, terwijl we beneden langs de rivier de Temo lokale specialiteiten zoals pane carasau en seadas proefden. Ook Tinnura, met zijn geschilderde gevels die scènes uit het pastorale leven tonen, gaf ons het gevoel dat tradities hier nog sterk aanwezig blijven.

Cagliari en Zuid-Sardinië tonen een volledig andere kant van het eiland

Toen we richting het zuiden trokken, veranderde de sfeer opnieuw volledig.

Onderweg bezochten we San Salvatore di Sinnis, een verlaten bedevaartsoord dat ooit dienstdeed als decor voor verschillende spaghettiwesterns, en de Fenicische site van Tharros. Ook Arborea bleef ons bij, een stad die in de jaren twintig onder Mussolini werd gebouwd nadat moerasgebieden werden drooggelegd om malaria te bestrijden.

Wat ons vooral opviel, is hoe verschillende historische periodes vandaag nog altijd zichtbaar aanwezig blijven in het landschap en de architectuur van Sardinië.

Onze aankomst in Cagliari viel samen met de Semana Santa van Saint Efisio, een van de belangrijkste religieuze evenementen van het eiland. Gedurende meerdere uren trokken duizenden deelnemers in traditionele klederdracht door de stad, begeleid door muziek, gezangen en paardenprocessies. Dat moment gaf ons echt het gevoel deel uit te maken van het lokale leven op Sardinië.

Een dag later ontdekten we Cagliari op een volledig andere manier, met elektrische fietsen langs de stranden van Poetto en de moerasgebieden waar flamingo’s leven. In totaal fietsten we meer dan 35 kilometer langs de kust, met onderweg zicht op zee en turquoise water.

Het binnenland van Sardinië maakte misschien nog de meeste indruk

Onze volgende etappe bracht ons naar Orosei, aan de oostkant van Sardinië.

Onderweg reden we door het bergachtige binnenland langs de Sette Fratelli. Het landschap bestond uit groene heuvels, bossen, wilde bloemen en eindeloze bochtige wegen. In deze periode van het jaar stond alles volop in bloei, wat de ritten op zich al bijzonder maakte.

In Orroli bezochten we Nuraghe Arrubiu, een van de indrukwekkendste nuraghes van Sardinië. Dit complex is uitzonderlijk goed bewaard gebleven en gaf ons opnieuw een beter beeld van hoe belangrijk deze beschaving ooit moet zijn geweest op het eiland.

Ook onderweg zelf maakten we bijzondere momenten mee. Zo stopten we toevallig in een klein dorpsrestaurant waar net een kinderfeest aan de gang was. De sfeer, de mensen en de spontaniteit van dat moment maakten evenveel indruk als sommige bezoeken.

Ons hotel in Orosei was eenvoudiger dan de vorige verblijven, maar vormde wel een praktische uitvalsbasis om de regio verder te ontdekken. De sfeer was correct en verzorgd, zonder echt het karakter te hebben van de eerdere hotels.

Een roadtrip door Sardinië beleef je ook onderweg

Tijdens onze terugrit richting Arzachena bezochten we nog het museum van Bitti, waar het traditionele pastorale leven en de Sardijnse zangcultuur centraal staan. Vooral de uitleg over het dagelijkse leven van herdersfamilies en de polyfone zangtradities vonden we bijzonder interessant.

Wat ons daarnaast zal bijblijven, zijn ook de wegen zelf.

Sardinië is een eiland dat je echt “on the road” beleeft. Smalle bergwegen, eindeloze bochten, rotsformaties, bossen en dorpen die plots opduiken tussen het landschap. Tegelijk vraagt rijden op Sardinië ook aandacht. Lokale bestuurders rijden vaak snel en onverwacht, terwijl dieren regelmatig de weg oversteken.

Onze huurwagen bleek gelukkig perfect aangepast aan de soms smalle, beschadigde of bochtige wegen die we onderweg tegenkwamen. In totaal reden we meer dan 1700 kilometer over het eiland.

Wat ons van deze rondreis door Sardinië zal bijblijven

Wanneer we vandaag terugdenken aan deze rondreis door Sardinië, denken we niet aan één specifieke plaats.

We denken vooral aan de rijkdom van het eiland als geheel.

Aan de mysterieuze nuraghes en archeologische sites. Aan historische dorpen, processies en tradities die vandaag nog altijd leven. Aan landschappen vol rotsen, bossen en glooiende heuvels. Aan kleine restaurants, karaktervolle verblijven en eindeloze ritten door het binnenland.

Sardinië heeft ons verrast door zijn authenticiteit, zijn geschiedenis en zijn sterke identiteit. En vooral door het gevoel dat we een eiland hebben ontdekt waar elke regio een volledig andere sfeer en beleving biedt.

Eén ding staat voor ons vast: dit was ongetwijfeld niet onze laatste roadtrip door Sardinië.